Żeby porównanie miało sens, wartości muszą pochodzić z tego samego rodzaju testu i odnosić się do porównywalnej funkcji. Różne jednostki etykiet można przeliczać na własne użytkowanie, ale nie wolno ich bezpośrednio zestawiać.
Na etykiecie pralki podaje się zużycie energii na 100 cykli programu eco 40–60, wodę na cykl, pojemność, czas i hałas.
Pralka i zmywarka raportują energię na 100 cykli, telewizor na określony czas wyświetlania, a lodówka rocznie. Nawet w obrębie jednej kategorii różna pojemność lub program pracy może zmienić wynik. W tabeli należy zachować dokładny mianownik.
Oddziel koszt zakupu, eksploatacji i serwisu. Każdy z nich ma własne dane wejściowe i poziom niepewności. Wydatki przyszłe, których nie można potwierdzić cennikiem lub dokumentem, należy pozostawić jako niewiadome.
Punkty za „najlepszą trwałość” bez badań awaryjności są pozorną analizą. Lepsza jest jawna macierz cech: pojemność, wymiary, energochłonność, łatwość czyszczenia i dostępne instrukcje. Czytelnik może dobrać własne priorytety.
Najpierw odrzuć modele niezgodne wymiarami i funkcją, później porównuj kWh i koszt użytkowania, a na końcu dostępność dokumentacji i części.
Komisja Europejska, „Washing Machines”, Energy Efficient Products, etykieta energetyczna pralek obowiązująca od 1 marca 2021 r.